Improvisation Dinner

Gisteravond had ik een meeting met Jamil Azher. Jamil heeft een boek geschreven over de Foundation Server dat volgende maand uitkomt en is bezig met een volgend boek. Hij is erg geinteresseerd in hoe wij bij Atos Origin de VSTS ontwikkelstraat inrichten. Omdat het dinner time was, heeft Jamil me uitgenodigd voor een improvisatie maaltijd in een restaurant op de Harvard University campus. We hebben, ondertussen praatend over de ins en outs van TFS, de campus bezocht, foto's gemaakt en ook de Mark I bezocht. Voor wie niet weet wat de Mark I is: het is de eerste 'echte' computer ter wereld. Hij is door IBM gemaakt en werkte voor het eerst in 1944. Ik heb in mijn tijd als docent informatica vaak gesproken over de Mark I, en nu er dus zomaar voor gestaan. Gek idee.
Het restaurant bleek een combinatie van een lopend buffet en een Japans restaurant te zijn: je bedenkt zelf welke ingredienten je wilt, zoekt er een saus bij en vervolgens kom je bij de grootste grilplaat die ik ooit gezien heb. Hij had een diamter van zeker 5 meter. Twee 'koks' namen je ingredienten en grilden dat op de plaat, op het laatst de saus er overheen en bij je tafeltje werd rijst en pitah gezet. Lekker!!
Ondertussen hebben we uitgebreid gesproken over hoe je met TFS om moet en kunt gaan. Vanuit zijn benadering kreeg ik het gevoel dat er nog een hoop te leren en te optimaliseren valt op dat gebied. We hebben het bijvoorbeeld gehad over hoe we in de verschillende projecten om moeten gaan met de build servers. Er kan maar 1 build tegelijk uitgevoerd worden door een server, maar als je nu meerdere projecten hebt, ga je dan voor deze projecten aparte build servers inrichten (al zijn ze virtual, ze moeten wel gezet worden) of bedenk je een soort van scheduler dat de projecten op elkaar moeten wachten. En hoe pas je dan Contiuous Integration toe in deze situatie. Een ander belangrijk punt is hoe je omgaat met outsourcing. Maak je een omgeving waar alle teams op kunnen aanhaken en werk je met open teams op de main branch of ga je de verschillende teams afschermen van de main branch door, zoals Microsoft dat bijvoorbeeld doet, zogenaamde gauntlets in te richten. Bij hen is er geen team dat rechtstreeks op de main branch mag inchecken. Dit zijn nog maar twee voorbeelden van beslissingen die (nog) genomen moeten worden. Jamil en ik hebben afgesproken dat we nauw contact onderhouden over onze ervaringen en dat we gaan kijken of we een modus kunnen vinden om zijn volgende boek als een gezamenlijke effort op te pakken. To be continued.