Het was jammer dat ik maar een halve dag in Toronto had, want er was nog heel veel te bespreken naar ons gevoel, maar gelukkig kennen we nu vyew. De terugweg verliep weer bijzonder. Ik had (weer) het geluk om naast een bijzondere gast van de KLM te zitten. Dit keer was het een Duitse vrouw die overal op aan het schelden was, inclusief zichzelf, haar man, het vliegtuig, de bemanning, de KLM, Gouda kaas en zelfs de koningin. Niet geslapen dus. Van de piloot kreeg ik door dat ik nog net boven Groenland jarig was geworden, en hoewel ik niet zoveel waarde hecht aan die dag, dit is wel bijzonder. Met aansluitend vaderdag en het oppakken van (het volgen van) het voetbal, zijn we zo al weer een paar dagen verder.
Ik mag nu nog een paar artikelen schrijven over de reis en natuurlijk een uitgebreid verslag voor intern gebruik. Het is weer nuttig en goed geweest, met bevestiging van mijn visie op (het concept achter) VSTS: als dit niet de toekomst is, dan hebben we de toekomst al gehad.
Dit is mijn laatste entry in deze blog. Uiteraard blijft ie nog beschikbaar, maar ik zoek nu mijn andere blog weer op.
Vriendelijke groeten,
Archy
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten